STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова адушаўлёнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
адушаўлё́насць мн. адушаўлё́насці |
| Родны каго? чаго? |
адушаўлё́насці мн. адушаўлё́насцяў, адушаўлё́насцей |
| Давальны каму? чаму? |
адушаўлё́насці мн. адушаўлё́насцям |
| Вінавальны каго? што? |
адушаўлё́насць мн. адушаўлё́насці |
| Творны кім? чым? |
адушаўлё́насцю мн. адушаўлё́насцямі |
| Месны у кім? у чым? |
адушаўлё́насці мн. адушаўлё́насцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
— Скажыце, калі я пайду па гэтай вуліцы, там будзе вакзал?
— Ведаеце, ён там будзе, нават калі вы туды не пойдзеце.
adušaŭlionasć — беларуская лацінка
Слова адушаўлёнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік адушаўлёнасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове адушаўленне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› адушавіцца (10)
(11) улюблё́насць ‹
› адушаві́ць (9)
(14) усведамлё́насць ‹
› адушаўле́нне (11)
(11) стамлё́насць ‹
› адушаўлё́ны (10)
(15) неадушаўлё́насць ‹
› адушаўлё́ны (10)
(9) зялё́насць ‹
› адушаўля́цца (11)
(11) задумё́насць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
