Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

зерне, -я; мн. зерні, -яў і зярняты, -нят; ніякі род
  1. Дробны плод, семя злакаў; семя некаторых іншых раслін. Андрэй Сцяпанавіч запускаў руку то ў ячмень, то ў пшаніцу, перасыпаў з далоні на далонь зярняты, нюхаў іх. ← Антон Бялевіч. // зборны назоўнік Насенне хлебных злакаў. У гэтай будыніне хаваліся галоўныя калгасныя прадукты: зерне, бульба і гародніна. ← Якуб Колас. Камбайн рушыў. Пад нажамі яго зазвінела салома, у бункер пасыпаўся густы струмень важкага зерня. ← Ігнат Дуброўскі.
  2. Асобная частка, крупінка якога-н. рэчыва. Хларафілавае зерне. Зерне пораху.
  3. пераноснае значэнне; чаго. Зародак, ядро чаго-н., зыходны пачатак. Водгулле ўсяго таго, што дзеялася на свеце, далятала сюды [у Палессе] .. з такімі напластаваннямі людской фантазіі, што ўжо трудна было вылушчыць з іх зерне праўды. ← Якуб Колас.

❌

зерне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова зерне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	зе́рне мн. зе́рні, зярня́ты
Родны каго? чаго?	зе́рня мн. зе́рняў, зярня́т
Давальны каму? чаму?	зе́рню мн. зе́рням, зярня́там
Вінавальны каго? што?	зе́рне мн. зе́рні, зярня́ты
Творны кім? чым?	зе́рнем мн. зе́рнямі, зярня́тамі
Месны у кім? у чым?	зе́рні мн. зе́рнях, зярня́тах
Клічная форма	— мн. —

Слова зерне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік зерне — у родным, давальным, творным і месным склоне

зерне

Навігатар

Мемчыкі