зіверт

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова зіверт
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	зіверт мн. зіверты
Родны каго? чаго?	зіверта мн. зівертаў
Давальны каму? чаму?	зіверту мн. зівертам
Вінавальны каго? што?	зіверт мн. зіверты
Творны кім? чым?	зівертам мн. зівертамі
Месны у кім? у чым?	зіверце мн. зівертах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца

— Ты малака купіў?
— Не, не піў.
— Не разумею. Што ты не піў?
— Малакаку.

ziviert — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА