Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

зіма, -ы; мн. зімы, зім; жаночы род
  1. Самая халодная пара года паміж восенню і вясной. Снежная зіма. Наступленне зімы. ▪ Мінула восень, а за ёю Прыйшла з марозамі зіма. ← Янка Купала. Зіма перайшла марозамі, снегам, адлегамі. ← Рыгор Мурашка.
  2. Навучальны, рабочы і пад. год (пры адлічэнні часу, калі асноўная дзейнасць прыпадае на халодную пару). Цяпер Аўгіння цвёрда пастанавіла вучыць Алесю на другую зіму. ← Якуб Колас. Вось гэты самы «брат Міша» згадзіўся вучыцца.. шыць і шые ўжо другую зіму. ← Янка Брыль.
  •••
  Зіму зімаваць гл. зімаваць.
  Зіму і лета — пастаянна, у любую пару года.
  Пусціць у зіму каго — пакінуць у племя (пра свойскую жывёлу).

❌

зіма

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова зіма
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	зіма́ мн. зі́мы
Родны каго? чаго?	зімы́ мн. зі́м
Давальны каму? чаму?	зіме́ мн. зі́мам
Вінавальны каго? што?	зіму́ мн. зі́мы
Творны кім? чым?	зімо́й, зімо́ю мн. зі́мамі
Месны у кім? у чым?	зіме́ мн. зі́мах
Клічная форма	— мн. —

Слова зіма (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік зіма — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.