Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

зломак, -мка, мужчынскі род
1. Непрыгодная, паламаная рэч. — Плуга новага дагэтуль мне не даверылі, а ўсё зломкі. ← Іван Кірэйчык. // Адламаны кавалак чаго-н. [Хлопцы] знайшлі неяк зломак сухой асіны, што ляжаў ад зімы. ← Янка Брыль.
2. (звычайна з адмоўем). размоўнае слова Пра слабага, надарванага чалавека. — Ты мне скажы, — раптам ажыўляецца Марфа, — знойдзеш ты хоць аднаго мужыка, няхай сабе самага апошняга зломка на сяле, каб ён застаўся ўдаўцом? ← Алена Васілевіч. На развітанне ён сурова сказаў брату: — Не будзь зломкам. Не марнуй часу... ← Георгій Шыловіч.

❌

зломак

гэта

— слабы чалавек

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова зломак
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	зло́мак мн. зло́мкі
Родны каго? чаго?	зло́мка мн. зло́мкаў
Давальны каму? чаму?	зло́мку мн. зло́мкам
Вінавальны каго? што?	зло́мка мн. зло́мкаў
Творны кім? чым?	зло́мкам мн. зло́мкамі
Месны у кім? у чым?	зло́мку мн. зло́мках
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

няхай яго (яе, іх, цябе, вас) качкі (стопчуць) — выражае незласлівае абурэнне, здзіўленне, захапленне

жартаўлівы выраз

Слова зломак (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік зломак — у родным, давальным, творным і месным склоне

зломак

Навігатар

Мемчыкі