аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова зніценне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зніце́нне мн. зніце́нні |
| Родны каго? чаго? |
зніце́ння мн. зніце́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
зніце́нню мн. зніце́нням |
| Вінавальны каго? што? |
зніце́нне мн. зніце́нні |
| Творны кім? чым? |
зніце́ннем мн. зніце́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
зніце́нні мн. зніце́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
— А ты ведаеш, што Іван амбідэкстр?
— Хто?
— Іван.
zniciennie — беларуская лацінка
Слова зніценне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зніценне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зніч + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зніто́ўваць (10)
(8) во́дценне ‹
› зніто́ўка (8)
(11) падсме́ценне ‹
› зніце́лы (7)
(8) цвіце́нне ‹
› зніце́ць (7)
(9) трымце́нне ‹
› зні́ціцца (8)
(9) хліпце́нне ‹
› зні́ч (4)
(9) трупце́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.