аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова знявер
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зняве́р мн. зняве́ры |
| Родны каго? чаго? |
зняве́ру мн. зняве́раў |
| Давальны каму? чаму? |
зняве́ру мн. зняве́рам |
| Вінавальны каго? што? |
зняве́р мн. зняве́ры |
| Творны кім? чым? |
зняве́рам мн. зняве́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
зняве́ры мн. зняве́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
Дару крэм, каб маладая дазваляла мжм.
Дару дражэ, каб маладая дазваляла жмж.
zniavier — беларуская лацінка
Слова знявер (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік знявер — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове знявер'е + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› знява́жны (8)
(9) рэвальве́р ‹
› зняважыцца (10)
(5) шэ́вер ‹
› знява́жыць (9)
(4) я́вер ‹
› зняве́р'е (8)
(3) ге́р ‹
› зняве́ранасць (12)
(5) ба́гер ‹
› зняве́ранне (10)
(5) ва́гер ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.