аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова зорачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зо́рачка мн. зо́рачкі |
| Родны каго? чаго? |
зо́рачкі мн. зо́рачак |
| Давальны каму? чаму? |
зо́рачцы мн. зо́рачкам |
| Вінавальны каго? што? |
зо́рачку мн. зо́рачкі |
| Творны кім? чым? |
зо́рачкай, зо́рачкаю мн. зо́рачкамі |
| Месны у кім? у чым? |
зо́рачцы мн. зо́рачках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пытаючы — дапытаешся, а шукаючы — знойдзеш.
— Знаёмец хоча прыехаць, адпачыць, па гарах пакатацца. Гэта лепш калі рабіць? Летам? Зімой?
— Глядзі. Калі ён хоча зімой, то зімой. Калі летам, то летам.
zoračka — беларуская лацінка
Слова зорачка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зорачка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зорка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зораастры́зм (11)
(8) або́рачка ‹
› зо́равы (6)
(11) перабо́рачка ‹
› зорапад (7)
(7) го́рачка ‹
› зо́рачна (7)
(7) ко́рачка ‹
› зо́рачны (7)
(9) камо́рачка ‹
› зо́рка (5)
(7) но́рачка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
(кажуць, што там тры літры максімум, што боршч парушае законы гравітацыі і што палец у гарачым супе)