аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова адчляненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
адчляне́нне мн. адчляне́нні |
| Родны каго? чаго? |
адчляне́ння мн. адчляне́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
адчляне́нню мн. адчляне́нням |
| Вінавальны каго? што? |
адчляне́нне мн. адчляне́нні |
| Творны кім? чым? |
адчляне́ннем мн. адчляне́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
адчляне́нні мн. адчляне́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
— Маё дзіцё адмаўляецца есці мяса. Чым яго можна замяніць?
— Сабакам. Яны любяць мяса.
adčlianiennie — беларуская лацінка
Слова адчляненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік адчляненне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове адчувальнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› адча́яцца (8)
(10) ззеляне́нне ‹
› адчле́нены (9)
(10) затляненне ‹
› адчле́нены (9)
(8) чляне́нне ‹
› адчляні́цца (10)
(11) расчляне́нне ‹
› адчляні́ць (9)
(10) сучляне́нне ‹
› адчляня́цца (10)
(10) вычляне́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.