аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова зрэбніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зрэ́бніца мн. зрэ́бніцы |
| Родны каго? чаго? |
зрэ́бніцы мн. зрэ́бніц |
| Давальны каму? чаму? |
зрэ́бніцы мн. зрэ́бніцам |
| Вінавальны каго? што? |
зрэ́бніцу мн. зрэ́бніцы |
| Творны кім? чым? |
зрэ́бніцай, зрэ́бніцаю мн. зрэ́бніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
зрэ́бніцы мн. зрэ́бніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Авохці мне! — ужыв. як выказванне здзіўлення, задавальнення, спачування і інш.
Такое ўражанне, што 80 % беларускіх прыказак — пра беды, бядоту, галечу, галоту, нястачы, нядолю, слёзы, енк, адчай, пакуты, мукі, мучэнні, гора, гараванне, боль, смутак, няшчасце, гаротны лёс.
У капца́ няма канца.zrebnica — беларуская лацінка
Слова зрэбніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зрэбніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зрэджанасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зрэ́бна (6)
(7) ры́бніца ‹
› зрэ́бнікі (8)
(8) грыбні́ца ‹
› зрэ́бніна (8)
(8) грыбні́ца ‹
› зрэ́бны (6)
(10) патрэ́бніца ‹
› зрэвізава́ць (11)
(12) непатрэ́бніца ‹
› зрэгулява́ць (11)
(9) лячэ́бніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.