мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
зу́па — назоўнік зурна́ч — назоўнік
канцэпт

зурна

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова зурна
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
зурна́

мн.  зу́рны, (2, 3, 4) зурны́
Родны
каго? чаго?
зурны́

мн.  зу́рн, зу́рнаў
Давальны
каму? чаму?
зурне́

мн.  зу́рнам
Вінавальны
каго? што?
зурну́

мн.  зу́рны, (2, 3, 4) зурны́
Творны
кім? чым?
зурно́й, зурно́ю

мн.  зу́рнамі
Месны
у кім? у чым?
зурне́

мн.  зу́рнах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Абы здароўе, а жыццё будзе.

Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)

— Ты ўпэўнены, што перапісваешся толькі са мной?
— Упэўнены. Чаму ты запытваеш?
— Таму што і Вальжына, і Гануля — гэта я.
— Вось бачыш, толькі з табой.


zurna — беларуская лацінка

Слова зурна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік зурна — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове зурнач + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


зу́ндальства (11)

(7) няду́рна

зундзе́ць (8)

(6) ажу́рна

зу́па (4)

(8) дзяжу́рна

зурна́ч (6)

(8) цэнзу́рна

зуро́чаны (8)

(13) непадцэнзу́рна

зуро́чаны (8)

(10) нецэнзу́рна


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

настаўнік і школа