аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова зыб
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зы́б мн. зы́бы |
| Родны каго? чаго? |
зы́бу мн. зы́баў |
| Давальны каму? чаму? |
зы́бу мн. зы́бам |
| Вінавальны каго? што? |
зы́б мн. зы́бы |
| Творны кім? чым? |
зы́бам мн. зы́бамі |
| Месны у кім? у чым? |
зы́бе мн. зы́бах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
— Няхай будзе з табой розум.
— А сіла?
— Розум і сілу перамагае.
zyb — беларуская лацінка
Слова зыб (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зыб — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зыба + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зухлі́вы (7)
(3) ды́б ‹
› зухну́ць (7)
(3) ды́б ‹
› ЗША́ (3)
(7) дыб-ды́б ‹
› зы́ба (4)
(4) глы́б ‹
› зы́бавіца (8)
(6) у глыб ‹
› зы́банне (7)
(5) углы́б ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.