зычэнне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова зычэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	зычэ́нне мн. зычэ́нні
Родны каго? чаго?	зычэ́ння мн. зычэ́нняў
Давальны каму? чаму?	зычэ́нню мн. зычэ́нням
Вінавальны каго? што?	зычэ́нне мн. зычэ́нні
Творны кім? чым?	зычэ́ннем мн. зычэ́ннямі
Месны у кім? у чым?	зычэ́нні мн. зычэ́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Бедная беларуская мова:
стары
старэча
старызна
старычына
старэнькі
старыкан
старпёр

zyčennie — беларуская лацінка

Слова зычэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: