Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 зямля¹, -і; мн. землі, зямель, Давальны склон землям; жаночы род
  1. Трэцяя ад Сонца планета, якая верціцца вакол Сонца і вакол сваёй восі (з вялікай літары). Месяц — спадарожнік Зямлі. // Месца жыцця і дзейнасці чалавека (пры супастаўленні з небам як уяўным светам багоў, ідэй). Летняе неба, здавалася, ніжэй звесілася над зямлёю і ўзіралася ў яе тысячамі бліскучых вачэй. ← Якуб Колас.
  2. Суша (у адрозненне ад воднай прасторы). На гарызонце маракі ўбачылі зямлю. ▪ Песня перамогі На зямлі, на моры — Спадарожнік твой. ← Якуб Колас.
  3. Верхні слой кары нашай планеты; глеба, грунт. Зямля пачала прыкметна .. сохнуць. ← Іван Мележ. // Рыхлае цёмна-бурае рэчыва, якое ўваходзіць у састаў нашай планеты. Перамяшаць торф з зямлёй. ▪ Твар.. [кабеты] быў запэцканы зямлёй. Кароценькі рваны кажушок на ёй быў таксама ў зямлі. ← Кузьма Чорны.
  4. Паверхня, плоскасць, на якой мы стаім, па якой рухаемся. [Салдат] ішоў як бы не датыкаючыся зямлі. ← Эдуард Самуйлёнак.
  5. Тэрыторыя, якая знаходзіцца ў чыім-н. уладанні, карыстанні; глеба, якая апрацоўваецца і выкарыстоўваецца ў сельскагаспадарчых мэтах. Калгасныя землі. Нацыяналізацыя зямлі. Асваенне новых зямель. ▪ Зямля — талерка: што пакладзеш, тое і возьмеш. ← Прыказка.
  6. Краіна, дзяржава. За мора, за сіні круты небакрай Лятуць мае думкі цяпер: Там дзесьці далёка шчаслівы ёсць край — Святая зямля СССР. ← Пятро Глебка. Паміж пяскоў Егіпецкай зямлі, Над хвалямі сінеючага Ніла, Ужо колькі тысяч год стаіць магіла: У гаршку насення жменю там знайшлі. ← Максім Багдановіч.
  •••
  Інфузорная зямля — горная парода, якая складаецца з рэштак водарасцей.
  Культурны слой зямлі гл. слой.
  Сіенская зямля — цёмна-жоўтая фарба, якая скарыстоўваецца ў жывапісе; сіена.
  Ад зямлі не відаць гл. відаць.
  Бачыць (на тры сажні) пад зямлёй гл. бачыць.
  Гарыць зямля пад нагамі у каго — пра небяспечнае, пагрозлівае становішча для каго-н.
  Гатоў скрозь зямлю праваліцца гл. гатоў.
  Глядзець у зямлю гл. глядзець.
  Дастаць (выкапаць) з-пад зямлі гл. дастаць.
  Загнаць у зямлю гл. загнаць.
  За трыдзевяць зямель гл. трыдзевяць.
  З зямлёю (сырою) ажаніцца гл. ажаніцца.
  Змяшаць з зямлёй гл. змяшаць.
  Зраўняць з зямлёй гл. зраўняць.
  Зямлёю пахнуць гл. пахнуць.
  Калом яму зямля — ужываецца як праклён подламу, шкоднаму чалавеку.
  Легчы ў зямлю гл. легчы.
  На край зямлі гл. край.
  Не чуць зямлі пад сабой (над нагамі) гл. чуць.
  Паміж небам і зямлёй гл. неба.
  Парыць зямлю гл. парыць.
  Праваліцца мне скрозь зямлю гл. праваліцца.
  Пуп зямлі гл. пуп.
  Соль зямлі гл. соль.
  Сцерці (змесці) з твару зямлі гл. сцерці.
  Сядзець на зямлі гл. сядзець.
  Траціць зямлю пад нагамі гл. траціць.
  Як з (з-пад) зямлі вырасці (з'явіцца) гл. вырасці.
  Як (толькі) зямля носіць; каб зямля не насіла каго — пра подлага, шкоднага чалавека.
  Як неба ад зямлі гл. неба.
  Як неба і зямля гл. неба.
  Як скрозь зямлю праваліўся гл. праваліцца.
 зямля², -і, жаночы род
  Даўнейшая назва літары «з».