Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 іголка, -і, ДМ -лцы; Родны склон мн. -лак; жаночы род
  1. Прылада для шыцця — тонкі металічны шпень з завостраным канцом і вушкам для ніткі. Кравецкая іголка. Машынная іголка. Мяшочная іголка. Уцягнуць нітку ў іголку. ▪ Ні зямлі, ні каня.. [кравец] не меў, дома сядзеў мала, а паўвека свайго правандраваў па свеце з адмысловай іголкай, шыючы людзям кажухі.. ← Кузьма Чорны.
  2. Тонкі металічны стрыжэнь, звычайна з завостраным канцом, рознага прызначэння. Патэфонная іголка. Іголка для падскурных упырскванняў.
  3. Ліст хвойных дрэў і кустоў. Ядлаўцовая іголка. Хвойныя іголкі. ▪ Хвойнік рабіўся ўсё гусцейшым і гусцейшым. Іголкі балюча калолі рукі, твар. ← Іван Шамякін. // Калючка ў некаторых раслін. Шыпшынавая іголка. Кактусавая іголка.
  4. Тонкая калючка на целе некаторых жывёл. На сцежку з-за сасны, вакол якой ляжала шмат галля, выкаціўся, пыхкаючы і шоргаючы сваімі іголкамі, маленькі вожык. ← Віталі Вольскі.
  5. чаго або якая. Тонкі востры крышталь чаго-н. Іголкі інею. ▪ Сонца залаціла стрэхі і тонкія іголкі лёду. ← Кузьма Чорны.
  6. звычайна мн. (іголкі, -лак); пераноснае значэнне Зласлівыя насмешкі, выказванні. Падпускаць іголкі. ▪ — Наогул, Шэмет дзівакаваты чалавек. Ты да яго, бывае, як ватка прыляжаш, а ён да цябе вожыкам, іголкі свае так і садзіць. ← Мікола Лобан.
  •••
  З іголкі — тое, што і з іголачкі (гл. іголачка).
  Не іголка (у знач. выказнік) — знойдзецца, не згубіцца.
  Хоць іголкі збірай гл. збіраць.
  Як іголка ў стозе сена — непрыкметны, якога нельга знайсці. — У горадзе — у натоўпе, дзе снуюць тысячы самых розных, і гарадскіх, і прыезджых, — ты будзеш як іголка ў стозе сена. ← Іван Мележ.
  Як на іголках — у стане нервовага ўзбуджэння, хвалявання (быць, сядзець і пад.).