ідыябласт

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова ідыябласт
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ідыябла́ст мн. ідыябла́сты
Родны каго? чаго?	ідыябла́ста мн. ідыябла́стаў
Давальны каму? чаму?	ідыябла́сту мн. ідыябла́стам
Вінавальны каго? што?	ідыябла́ст мн. ідыябла́сты
Творны кім? чым?	ідыябла́стам мн. ідыябла́стамі
Месны у кім? у чым?	ідыябла́сце мн. ідыябла́стах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Да жанчыны яго мары я трошачкі не дамаўчала.

idyjablast — беларуская лацінка

Слова ідыябласт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: