аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова ідыяматыка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ідыяма́тыка мн. — |
| Родны каго? чаго? |
ідыяма́тыкі мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
ідыяма́тыцы мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
ідыяма́тыку мн. — |
| Творны кім? чым? |
ідыяма́тыкай, ідыяма́тыкаю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
ідыяма́тыцы мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Маладое цела — другое дзела.
— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!
idyjamatyka — беларуская лацінка
Слова ідыяматыка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ідыяматыка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ідыяматычнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ідыямарфі́зм (11)
(14) метаматэма́тыка ‹
› ідыямарфі́чны (12)
(11) сістэма́тыка ‹
› ідыяматы́зм (10)
(11) аксіяма́тыка ‹
› ідыяматы́чнасць (14)
(7) ста́тыка ‹
› ідыяматы́чны (11)
(12) гідраста́тыка ‹
› ідыямо́рфны (10)
(11) гірастатыка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.