Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

ідэал, -а і -у, мужчынскі род
  1. -у. Вышэйшая мэта, да якой імкнуцца людзі і якая кіруе іх дзейнасцю. Агульначалавечы ідэал. Высокія грамадскія ідэалы. ▪ [Нявідны] ведае і верыць у праўду новага ладу жыцця, таго ладу, за ідэалы якога змагаецца партыя камуністаў. ← Якуб Колас.
  2. -у; чаго або які. Дасканалы ўзор чаго-н. Ідэал шчасця. Ідэал прыгожага.
  3. -а; чый. Пра таго, хто з'яўляецца для каго-н. вышэйшым ўвасабленнем якіх-н. якасцей, узорам годнасці. З прачытанае, літаратуры Кася вынесла вобраз свайго ідэала — рыцара, князя, аб якім марыць. ← Аляксей Карпюк.
   [Фр. idéal.]

❌

ідэал

гэта

— асоба

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова ідэал
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ідэа́л мн. ідэа́лы
Родны каго? чаго?	ідэа́ла мн. ідэа́лаў
Давальны каму? чаму?	ідэа́лу мн. ідэа́лам
Вінавальны каго? што?	ідэа́ла мн. ідэа́лаў
Творны кім? чым?	ідэа́лам мн. ідэа́ламі
Месны у кім? у чым?	ідэа́ле мн. ідэа́лах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Жураўлі прыляцелі, дзеўкі ашалелі.

зноў прыйшла вясна, а з ёю — і каханне
(сустракалі, гукалі вясну і ўсё такое...)

Слова ідэал (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік ідэал — у родным, давальным, творным і месным склоне

ідэал

Навігатар

Мемчыкі