STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова ідэнтыфікатар
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ідэнтыфіка́тар мн. ідэнтыфіка́тары |
| Родны каго? чаго? |
ідэнтыфіка́тара мн. ідэнтыфіка́тараў |
| Давальны каму? чаму? |
ідэнтыфіка́тару мн. ідэнтыфіка́тарам |
| Вінавальны каго? што? |
ідэнтыфіка́тар мн. ідэнтыфіка́тары |
| Творны кім? чым? |
ідэнтыфіка́тарам мн. ідэнтыфіка́тарамі |
| Месны у кім? у чым? |
ідэнтыфіка́тары мн. ідэнтыфіка́тарах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
— Э, выпі чыста! от кабета!
Ганна тройчы прыгубіла
І чарку ўсю перакуліла.
— Ой, буду п’яна — ашаломіць.
— Касцей гарэлка не паломіць!
Мае дзверы заўсёды адчыненыя для вас. Выходзьце.
identyfikatar — беларуская лацінка
Слова ідэнтыфікатар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ідэнтыфікатар — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ідэнтыфікацыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ідэнтыфікава́цца (15)
(14) электрыфіка́тар ‹
› ідэнтыфікава́ць (14)
(12) рэктыфіка́тар ‹
› ідэнтыфікава́ць (14)
(12) рэктыфіка́тар ‹
› ідэнтыфікацы́йны (15)
(12) фартыфіка́тар ‹
› ідэнтыфіка́цыя (13)
(13) пластыфіка́тар ‹
› ідэнты́чна (9)
(12) містыфіка́тар ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
