аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова іклатасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ікла́тасць мн. ікла́тасці |
| Родны каго? чаго? |
ікла́тасці мн. ікла́тасцяў, ікла́тасцей |
| Давальны каму? чаму? |
ікла́тасці мн. ікла́тасцям |
| Вінавальны каго? што? |
ікла́тасць мн. ікла́тасці |
| Творны кім? чым? |
ікла́тасцю мн. ікла́тасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
ікла́тасці мн. ікла́тасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
На лапату ды за хату.
Узяць венік ды на сметнік.
— Мілая, я ўсё зразумеў, вярніся да мяне, калі ласка!
— І што ты зразумеў?
— Што акрамя цябе я анікому не патрэбны!
iklatasć — беларуская лацінка
Слова іклатасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік іклатасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ікол + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ікеба́на (7)
(9) пука́тасць ‹
› ікла́стасць (10)
(10) языка́тасць ‹
› ікла́сты (7)
(10) кудла́тасць ‹
› ікла́ты (6)
(12) раско́латасць ‹
› і́кнуцца (7)
(10) вірла́тасць ‹
› і́кнуць (6)
(10) кашла́тасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
самоклеящиеся обои — самаклейныя шпале́ры