STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова імасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
і́масць мн. і́масці |
| Родны каго? чаго? |
і́масці мн. і́масцяў, і́масцей |
| Давальны каму? чаму? |
і́масці мн. і́масцям |
| Вінавальны каго? што? |
і́масць мн. і́масці |
| Творны кім? чым? |
і́масцю мн. і́масцямі |
| Месны у кім? у чым? |
і́масці мн. і́масцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
пішуцца разам, то-бок без прабелу:
збольшага, якраз, падчас
пісаць асобна:
на жаль
пісаць праз злучок:
то-бок
imasć — беларуская лацінка
Слова імасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік імасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове іматрыкуляцыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› імартэ́левы (10)
(16) міндзяржмаё́масць ‹
› імартэ́ль (8)
(12) партмаё́масць ‹
› імартэ́льны (10)
(9) знаё́масць ‹
› іматрыкулява́ць (14)
(11) управімасць ‹
› іматрыкулява́ць (14)
(13) неўправімасць ‹
› іматрыкуля́цыя (13)
(13) ажыццяві́масць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
