аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова імасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
і́масць мн. і́масці |
| Родны каго? чаго? |
і́масці мн. і́масцяў, і́масцей |
| Давальны каму? чаму? |
і́масці мн. і́масцям |
| Вінавальны каго? што? |
і́масць мн. і́масці |
| Творны кім? чым? |
і́масцю мн. і́масцямі |
| Месны у кім? у чым? |
і́масці мн. і́масцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Памаленьку, бо спінку зломіш.
— Ну навошта ты панакупляла столькі віна?! Я ж прасіла купіць адну пляшку!
— Галя, адной не было.
imasć — беларуская лацінка
Слова імасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік імасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове іматрыкуляцыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› імартэ́левы (10)
(16) міндзяржмаё́масць ‹
› імартэ́ль (8)
(12) партмаё́масць ‹
› імартэ́льны (10)
(9) знаё́масць ‹
› іматрыкулява́ць (14)
(11) управімасць ‹
› іматрыкулява́ць (14)
(13) неўправімасць ‹
› іматрыкуля́цыя (13)
(13) ажыццяві́масць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
асцярожна: facehugger