аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова імпост
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
імпо́ст мн. імпо́сты |
| Родны каго? чаго? |
імпо́ста мн. імпо́стаў |
| Давальны каму? чаму? |
імпо́сту мн. імпо́стам |
| Вінавальны каго? што? |
імпо́ст мн. імпо́сты |
| Творны кім? чым? |
імпо́стам мн. імпо́стамі |
| Месны у кім? у чым? |
імпо́сце мн. імпо́стах |
| Клічная форма | — мн. — |
Чытаючы «Дзікае паляванне караля Стаха»:
Што бачыць прадпрымальнік: гарэлка «Тройчы дзевяць» на 27 травах. Назва агонь!
Што бачыць гурман: ласіныя губы ў падсалоджаным воцаце, халодныя пірагі з гусінай пячонкай.
Што бачу я: не можа толькі цнатлівая дзеўка, ды і тая хутка згаджаецца.
impost — беларуская лацінка
Слова імпост (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік імпост — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове імправізаванасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› імпліцы́тны (10)
(8) блокпо́ст ‹
› імпло́зія (8)
(7) кампо́ст ‹
› імпло́ймент-інфарма́цыя (21)
(12) торфакампо́ст ‹
› імправізава́на (13)
(8) аванпо́ст ‹
› імправізава́насць (16)
(7) фарпо́ст ‹
› імправізава́ны (13)
(9) ру́дэрпост ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.