аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова імправізатарка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
імправіза́тарка мн. імправіза́таркі |
| Родны каго? чаго? |
імправіза́таркі мн. імправіза́тарак |
| Давальны каму? чаму? |
імправіза́тарцы мн. імправіза́таркам |
| Вінавальны каго? што? |
імправіза́тарку мн. імправіза́тарак |
| Творны кім? чым? |
імправіза́таркай, імправіза́таркаю мн. імправіза́таркамі |
| Месны у кім? у чым? |
імправіза́тарцы мн. імправіза́тарках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
язык гладка ходзіць (у каго, чый) — хто-н. умее свабодна, лёгка і прыгожа гаварыць
Ад прадзедаў спакон вякоў нам засталася спадчына,
но ты выбрал беречь корни русского.
impravizatarka — беларуская лацінка
Слова імправізатарка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік імправізатарка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове імправізатарства + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› імправізава́ць (13)
(11) завада́тарка ‹
› імправізава́ць (13)
(11) аранда́тарка ‹
› імправіза́тар (12)
(10) фунда́тарка ‹
› імправіза́тарскі (15)
(13) арганіза́тарка ‹
› імправіза́тарства (16)
(12) правака́тарка ‹
› імправізацы́йна (14)
(15) фальсіфіка́тарка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.