Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

імпульс, -у, мужчынскі род
  1. Унутраны штуршок да якога-н. дзеяння; пабуджэнне, пабуджальная прычына. Ахтан асцярожна заўважыў: — У навуковай рабоце часамі важна бывае даць імпульс, калі хочаце, падаць прыклад... ← Антон Алешка.
  2. Колькасць руху, роўная здабытку масы цела на яго скорасць.
  •••
  Нервовы імпульс — хваля ўзбуджэнняў, якая распаўсюджваецца па нервовай сістэме.
  Электрычны імпульс — імгненны адзінкавы скачок току або напружання ў электрычным ланцугу.
   [Лац. impulsus — удар, штуршок.]

❌

імпульс

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова імпульс
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	і́мпульс мн. і́мпульсы
Родны каго? чаго?	і́мпульсу мн. і́мпульсаў
Давальны каму? чаму?	і́мпульсу мн. і́мпульсам
Вінавальны каго? што?	і́мпульс мн. і́мпульсы
Творны кім? чым?	і́мпульсам мн. і́мпульсамі
Месны у кім? у чым?	і́мпульсе мн. і́мпульсах
Клічная форма	— мн. —

Слова імпульс (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік імпульс — у родным, давальным, творным і месным склоне

імпульс

Навігатар

Мемчыкі