Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

імунітэт, -у, Месны склон -тэце, мужчынскі род
  1. Неўспрымальнасць арганізма да заражэння хваробамі. Набыты імунітэт. Прыроджаны імунітэт. // пераноснае значэнне Здольнасць процістаяць чаму-н. Ідэйны імунітэт. ▪ Уменне аўтара думаць, бачыць паэтычна служыць добрым імунітэтам супраць дэкларацыі, просталінейных рашэнняў. ← газета «Літаратура і мастацтва».
  2. Выключнае права не падпарадкоўвацца некаторым законам, якое даецца пэўным асобам. Дыпламатычны імунітэт.
   [Ад лац. imimunitas — вызваленне ад чаго-н.]

❌

імунітэт

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова імунітэт
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	імунітэ́т мн. імунітэ́ты
Родны каго? чаго?	імунітэ́ту мн. імунітэ́таў
Давальны каму? чаму?	імунітэ́ту мн. імунітэ́там
Вінавальны каго? што?	імунітэ́т мн. імунітэ́ты
Творны кім? чым?	імунітэ́там мн. імунітэ́тамі
Месны у кім? у чым?	імунітэ́це мн. імунітэ́тах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Страчаліся — цалаваліся, а як у адну хату сышліся, дык за чубы ўзяліся.

Слова імунітэт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік імунітэт — у родным, давальным, творным і месным склоне

імунітэт

Навігатар

Мемчыкі