аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова інжэкцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
інжэ́кцыя мн. інжэ́кцыі |
| Родны каго? чаго? |
інжэ́кцыі мн. інжэ́кцый, інжэ́кцыяў |
| Давальны каму? чаму? |
інжэ́кцыі мн. інжэ́кцыям |
| Вінавальны каго? што? |
інжэ́кцыю мн. інжэ́кцыі |
| Творны кім? чым? |
інжэ́кцыяй, інжэ́кцыяю мн. інжэ́кцыямі |
| Месны у кім? у чым? |
інжэ́кцыі мн. інжэ́кцыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Вер не сказу, а паказу.
— Вы разбіраецеся ў беларускай мове?
— А то ж!
— Глядзіце: бацька пабіў сына, бо ён быў п'яны. Хто з іх быў п'яны?
— Ён.
inžekcyja — беларуская лацінка
Слова інжэкцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік інжэкцыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове інжэню + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› інжэ́ктар (8)
(15) магнітастры́кцыя ‹
› інжэ́ктарны (10)
(10) рэстры́кцыя ‹
› інжэкцы́йны (10)
(7) фры́кцыя ‹
› інжэню́ (6)
(7) эжэ́кцыя ‹
› інжэню́ (6)
(8) карэ́кцыя ‹
› і́ністы (6)
(12) самакарэ́кцыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).