інкангруэнтнасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова інкангруэнтнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	інкангруэ́нтнасць мн. інкангруэ́нтнасці
Родны каго? чаго?	інкангруэ́нтнасці мн. інкангруэ́нтнасцяў, інкангруэ́нтнасцей
Давальны каму? чаму?	інкангруэ́нтнасці мн. інкангруэ́нтнасцям
Вінавальны каго? што?	інкангруэ́нтнасць мн. інкангруэ́нтнасці
Творны кім? чым?	інкангруэ́нтнасцю мн. інкангруэ́нтнасцямі
Месны у кім? у чым?	інкангруэ́нтнасці мн. інкангруэ́нтнасцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Калі вы шукалі адпаведнік да «разделочная доска», то вось:

ДНУШКА

inkanhruentnasć — беларуская лацінка

Слова інкангруэнтнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: