Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

інкарпарацыя, -і, жаночы род
  1. кніжны стыль Далучэнне, уключэнне ў свой склад чаго-н. Інкарпарацыя новых абласцей.
  2. У юрыспрудэнцыі — сістэматызацыя выдадзеных у розны час законаў у алфавітным, храналагічным парадку ці па асобных галінах права без унясення змен у іх змест. Інкарпарацыя дзеючых законаў БССР.
  3. У лінгвістыцы — спосаб сінтаксічнай сувязі паміж словамі, пры якім галоўны член словазлучэння зліваецца з залежнымі членамі ў фанетыка-марфалагічны комплекс, аналагічны слову.
   [Лац. incorporatio.]

❌

інкарпарацыя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова інкарпарацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	інкарпара́цыя мн. інкарпара́цыі
Родны каго? чаго?	інкарпара́цыі мн. інкарпара́цый
Давальны каму? чаму?	інкарпара́цыі мн. інкарпара́цыям
Вінавальны каго? што?	інкарпара́цыю мн. інкарпара́цыі
Творны кім? чым?	інкарпара́цыяй, інкарпара́цыяю мн. інкарпара́цыямі
Месны у кім? у чым?	інкарпара́цыі мн. інкарпара́цыях
Клічная форма	— мн. —

Слова інкарпарацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік інкарпарацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне

інкарпарацыя

Навігатар

Мемчыкі