мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
інкатэрмс — назоўнік інквізі́тарскі — прыметнік
канцэпт

інквізітар

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова інквізітар
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 інквізі́тар

мн.  інквізі́тары
Родны
каго? чаго?		 інквізі́тара

мн.  інквізі́тараў
Давальны
каму? чаму?		 інквізі́тару

мн.  інквізі́тарам
Вінавальны
каго? што?		 інквізі́тара

мн.  інквізі́тараў
Творны
кім? чым?		 інквізі́тарам

мн.  інквізі́тарамі
Месны
у кім? у чым?		 інквізі́тару

мн.  інквізі́тарах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Ідзі ціха, абмінеш ліха.


— Ну навошта ты панакупляла столькі віна?! Я ж прасіла купіць адну пляшку!
— Галя, адной не было.


inkvizitar — беларуская лацінка

Слова інквізітар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік інквізітар — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове інквізітарства + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› інкасі́раваць (12)

(9) дэпазі́тар ‹

› інкасі́раваць (12)

(9) рэпазітар ‹

› інкатэрмс (9)

(9) аквізі́тар ‹

› інквізі́тарскі (13)

(10) рэквізі́тар ‹

› інквізі́тарства (14)

(5) лі́тар ‹

› інквізіцы́йны (12)

(6) клі́тар ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

я прачытаў