інтуяванне

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова інтуяванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	інтуяванне мн. інтуяванні
Родны каго? чаго?	інтуявання мн. інтуяванняў
Давальны каму? чаму?	інтуяванню мн. інтуяванням
Вінавальны каго? што?	інтуяванне мн. інтуяванні
Творны кім? чым?	інтуяваннем мн. інтуяваннямі
Месны у кім? у чым?	інтуяванні мн. інтуяваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Зла, як у казла, а сілы, як у камара.

Чытаючы «Дзікае паляванне караля Стаха»:

Што бачыць прадпрымальнік: гарэлка «Тройчы дзевяць» на 27 травах. Назва агонь!
Што бачыць гурман: ласіныя губы ў падсалоджаным воцаце, халодныя пірагі з гусінай пячонкай.
Што бачу я: не можа толькі цнатлівая дзеўка, ды і тая хутка згаджаецца.

intujavannie — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА