Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

інтэрвал, -у, мужчынскі род
  1. Адлегласць, прамежак, прастора, якая аддзяляе адзін прадмет ад другога. Паходныя інтэрвалы. ▪ Машыны ішлі то невялічкімі групамі, то па адной, з пэўным інтэрвалам. ← Уладзімір Дадзіёмаў.
  2. Перапынак, прамежак часу. Дзесяцісекундны інтэрвал. ▪ — Мы ідзём не па раскладу, і прапускаць наш састаў будуць у інтэрвалах між другімі цягнікамі. ← Алесь Пальчэўскі. [Мішка], не спяшаючыся, з пэўнымі інтэрваламі, старанна нацэльваючыся, страляў са сваёй ракетніцы. ← Міхась Лынькоў.
  3. Розніца па вышыні паміж двума гукамі, утворанымі паслядоўна або адначасова.
   [Лац. intervallum.]

❌

інтэрвал

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова інтэрвал
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	інтэрва́л мн. інтэрва́лы
Родны каго? чаго?	інтэрва́лу мн. інтэрва́лаў
Давальны каму? чаму?	інтэрва́лу мн. інтэрва́лам
Вінавальны каго? што?	інтэрва́л мн. інтэрва́лы
Творны кім? чым?	інтэрва́лам мн. інтэрва́ламі
Месны у кім? у чым?	інтэрва́ле мн. інтэрва́лах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

нарадзіцца пад шчаслівай зоркай — тое, што і нарадзіцца ў сарочцы
нарадзіцца ў сарочцы — тое, што і нарадзіцца пад шчаслівай зоркай

(вось так трэба слоўнікі пісаць)
ну ладна: гэта быць удачлівым, шчаслівым ва ўсім

Слова інтэрвал (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік інтэрвал — у родным, давальным, творным і месным склоне

інтэрвал

Навігатар

Мемчыкі