аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова інфанта
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
інфа́нта мн. інфа́нты |
| Родны каго? чаго? |
інфа́нты мн. інфа́нтаў |
| Давальны каму? чаму? |
інфа́нце мн. інфа́нтам |
| Вінавальны каго? што? |
інфа́нту мн. інфа́нтаў |
| Творны кім? чым? |
інфа́нтай, інфа́нтаю мн. інфа́нтамі |
| Месны у кім? у чым? |
інфа́нце мн. інфа́нтах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пакуль сыты зліняе, дык голы сканае.
— Табе пяць ці шэсць кавалачкаў цукру?
— Два, але каб я бачыў.
infanta — беларуская лацінка
Слова інфанта (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік інфанта — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове інфантыл + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› інфаметры́я (10)
(9) эспера́нта ‹
› інфанаасфера (12)
(9) канста́нта ‹
› інфа́нт (6)
(5) Фа́нта ‹
› інфанты́л (8)
(5) Ве́нта ‹
› інфантылі́зм (11)
(10) эвальве́нта ‹
› інфанты́льна (11)
(11) рэзальве́нта ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Беларусы ніколі не віталіся «добрай раніцы», бо дурнота гэтак вітацца, калі прачынаешся ў абед.