аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова іпамея
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
іпаме́я мн. іпаме́і |
| Родны каго? чаго? |
іпаме́і мн. іпаме́й |
| Давальны каму? чаму? |
іпаме́і мн. іпаме́ям |
| Вінавальны каго? што? |
іпаме́ю мн. іпаме́і |
| Творны кім? чым? |
іпаме́яй, іпаме́яю мн. іпаме́ямі |
| Месны у кім? у чым? |
іпаме́і мн. іпаме́ях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Язык ходзіць, як мянташка па касе.
пра балбатлівага чалавека— Мам, а што такое кампраміс?
— Ну глядзі, мама хоча на цёплае мора, а тата на лыжны курорт. Кампраміс: мы ўсе едзем на мора, але тата можа ўзяць з сабой лыжы.
ipamieja — беларуская лацінка
Слова іпамея (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік іпамея — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове іпастась + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› іпакры́цтва (10)
(5) ліле́я ‹
› Іпалі́т (6)
(6) катле́я ‹
› Іпалі́таўна (10)
(5) каме́я ‹
› іпаста́сь (8)
(9) плеўраме́я ‹
› іпатэ́ка (7)
(8) дыятаме́я ‹
› іпатэрапі́я (10)
(7) хамане́я ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.