азаленне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова азаленне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	азале́нне мн. азале́нні
Родны каго? чаго?	азале́ння мн. азале́нняў
Давальны каму? чаму?	азале́нню мн. азале́нням
Вінавальны каго? што?	азале́нне мн. азале́нні
Творны кім? чым?	азале́ннем мн. азале́ннямі
Месны у кім? у чым?	азале́нні мн. азале́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай

Чалавек, які не даваў мне быць шчаслівым, — быў Я САМ.

Хто сказаў?

azaliennie — беларуская лацінка

Слова азаленне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: