аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
Іспа́нія — назоўнік іспа́нскі — прыметнік
канцэпт

іспанка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова іспанка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 іспа́нка

мн.  іспа́нкі
Родны
каго? чаго?		 іспа́нкі

мн.  іспа́нак
Давальны
каму? чаму?		 іспа́нцы

мн.  іспа́нкам
Вінавальны
каго? што?		 іспа́нку

мн.  іспа́нак
Творны
кім? чым?		 іспа́нкай, іспа́нкаю

мн.  іспа́нкамі
Месны
у кім? у чым?		 іспа́нцы

мн.  іспа́нках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

каліва — пра самую малую колькасць чаго-н.; трошкі, крыху
ні каліва — ніколькі, ані
адны слёзы — а) бяда, гора; б) вельмі мала


Якуб Колас, «Новая зямля»:
Гарэлка, радасць-весялуха,
Прыемна булькае для вуха
І гэтак вочы прыцягае,
Ну, як каханка маладая!

Чаму ніхто не выпускае гарэлку «Радасць-весялуха»?

ispanka — беларуская лацінка

Слова іспанка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік іспанка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове іспыт + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› іспані́стка (10)

(8) крапа́нка ‹

› іспані́стыка (11)

(7) ко́панка ‹

› Іспа́нія (7)

(10) абшарпа́нка ‹

› іспа́нскі (8)

(6) шпа́нка ‹

› іспо́дні (7)

(10) абдры́панка ‹

› іспы́т (5)

(7) сы́панка ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

пажэрці

спытай (запытай) яго / спытайся (запытайся) у яго