аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова іўрыт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
іўры́т мн. іўры́ты |
| Родны каго? чаго? |
іўры́та мн. іўры́таў |
| Давальны каму? чаму? |
іўры́ту мн. іўры́там |
| Вінавальны каго? што? |
іўры́т мн. іўры́ты |
| Творны кім? чым? |
іўры́там мн. іўры́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
іўры́це мн. іўры́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто ў цемру глядзіць, той ад святла крывіцца.
канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж
iŭryt — беларуская лацінка
Слова іўрыт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік іўрыт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове іхналогія + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› іўдзеяхрысція́нства (18)
(13) пнеўмаплеўры́т ‹
› І́ўе (3)
(6) неўры́т ‹
› і́ўеўскі (7)
(10) полінеўры́т ‹
› іўры́цкі (7)
(6) нефры́т ‹
› і́х (2)
(13) нефрозанефры́т ‹
› і́хкаць (6)
(11) піеланефры́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.