Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

кааперацыя, -і, жаночы род
  1. Форма арганізацыі працы, пры якой вялікая колькасць людзей удзельнічае ў адным і тым жа або розных, але звязаных між сабой працэсах працы.
  2. Калектыўнае вытворчае, гандлёвае і пад. аб'яднанне, якое ствараецца на сродкі яго членаў-пайшчыкаў. Прамысловая кааперацыя. Спажывецкая кааперацыя.
  3. размоўнае слова Кааператыўны магазін. [Качагар] бегма ляціць у кааперацыю, бярэ напавер сала, хлеба, садзіцца насупраць топкі і есць. ← Ілары Барашка.
   [Ад лац. cooperatio.]

❌

кааперацыя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова кааперацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	каапера́цыя мн. каапера́цыі
Родны каго? чаго?	каапера́цыі мн. каапера́цый
Давальны каму? чаму?	каапера́цыі мн. каапера́цыям
Вінавальны каго? што?	каапера́цыю мн. каапера́цыі
Творны кім? чым?	каапера́цыяй, каапера́цыяю мн. каапера́цыямі
Месны у кім? у чым?	каапера́цыі мн. каапера́цыях
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Як была я дзевачкаю, ка мне хадзілі з гарэлачкаю; а як стала маладзіцаю, не сталі хадзіць і з вадзіцаю.

У 2024 скончылася пакаленне альфа, у 2025 пачалося пакаленне бэта. Калі плануеце дзяцей да 2039 года, майце на ўвазе: гэта бэта-версіі.

Слова кааперацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік кааперацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

план на паўгода