STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова кавалачак
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кава́лачак мн. кава́лачкі |
| Родны каго? чаго? |
кава́лачка мн. кава́лачкаў |
| Давальны каму? чаму? |
кава́лачку мн. кава́лачкам |
| Вінавальны каго? што? |
кава́лачак мн. кава́лачкі |
| Творны кім? чым? |
кава́лачкам мн. кава́лачкамі |
| Месны у кім? у чым? |
кава́лачку мн. кава́лачках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто чужога не шануе, свайго мець не будзе.
— Табе пяць ці шэсць кавалачкаў цукру?
— Два, але каб я бачыў.
— Слухай, там у халадзільніку быў торт. Дзе ён?
— Я з'ела адзін кавалачак.
— Добра, а дзе астатнія кавалачкі?
— А я не рэзала.
kavalačak — беларуская лацінка
Слова кавалачак (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кавалачак — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кавалентнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кава́длачка (10)
(12) падбаро́дачак ‹
› ка́вал (5)
(9) жалу́дачак ‹
› кава́лак (7)
(7) ло́жачак ‹
› кавале́нтна-звя́заны (18)
(7) зо́лачак ‹
› кавале́нтнасць (13)
(11) закавулачак ‹
› кавале́нтны (10)
(8) клу́мачак ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).