Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

кавалер, -а, мужчынскі род
  1. Мужчына, які танцуе з дамай, суправаджае яе на гулянні і пад. [Валя:] Вось дык кавалер! Кінуў дзяўчыну сярод ночы на вуліцы. ← Кандрат Крапіва. — Знайдзі хоць ты, Пеця, мне кавалера, калі сам не ўмееш танцаваць, — просіць .. [Дора Змітраўна]. ← Уладзімір Карпаў. // Хлопец, мужчына, які заляцаецца да дзяўчыны; паклоннік.
  2. Малады чалавек; халасты мужчына. У хаце Марты — беспарадак і чад: сыны яе кавалеры — Віктар і Стась — чысцяцца, гладзяцца. ← Мікола Ракітны. Лапко быў яшчэ кавалерам, хоць яму падбіралася пад палавіну пятага дзесятка. ← Якуб Колас.
  3. Асоба, узнагароджаная ордэнам. Кавалер ордэна Славы.
   [Фр. cabalier, іт. cabaliere.]

❌

кавалер

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова кавалер
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	кавале́р мн. кавале́ры
Родны каго? чаго?	кавале́ра мн. кавале́раў
Давальны каму? чаму?	кавале́ру мн. кавале́рам
Вінавальны каго? што?	кавале́ра мн. кавале́раў
Творны кім? чым?	кавале́рам мн. кавале́рамі
Месны у кім? у чым?	кавале́ру мн. кавале́рах
Клічная форма	— мн. —

Слова кавалер (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік кавалер — у родным, давальным, творным і месным склоне

кавалер

Навігатар

Мемчыкі