STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова кадук
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
каду́к мн. кадукі́ |
| Родны каго? чаго? |
кадука́ мн. кадуко́ў |
| Давальны каму? чаму? |
кадуку́ мн. кадука́м |
| Вінавальны каго? што? |
кадука́ мн. кадуко́ў |
| Творны кім? чым? |
кадуко́м мн. кадука́мі |
| Месны у кім? у чым? |
кадуку́ мн. кадука́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
кадук яго ведае — нічога невядома (пра каго‑, што‑н.)
кадук з ім = хай, няхай будзе так
Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.
kaduk — беларуская лацінка
Слова кадук (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кадук — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кадушачка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кадры́ля (7)
(7) звышгу́к ‹
› кадры́ць (7)
(5) вы́гук ‹
› каду́б (5)
(6) пры́гук ‹
› каду́шачка (9)
(7) акведу́к ‹
› каду́шачнік (10)
(5) віду́к ‹
› каду́шачны (9)
(6) гайду́к ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
