аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова кажурына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кажуры́на мн. кажуры́ны |
| Родны каго? чаго? |
кажуры́ны мн. кажуры́н |
| Давальны каму? чаму? |
кажуры́не мн. кажуры́нам |
| Вінавальны каго? што? |
кажуры́ну мн. кажуры́ны |
| Творны кім? чым? |
кажуры́най, кажуры́наю мн. кажуры́намі |
| Месны у кім? у чым? |
кажуры́не мн. кажуры́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
Калі твая жанчына заснула падчас сэксу, значыць яна табе давярае.
kažuryna — беларуская лацінка
Слова кажурына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кажурына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кажурынка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кажню́ткі (8)
(7) цытры́на ‹
› кажо́ны (6)
(8) асятры́на ‹
› кажо́ны (6)
(5) уры́на ‹
› кажуры́нка (9)
(7) хмуры́на ‹
› кажуры́нкавы (11)
(10) армату́рына ‹
› кажу́х (5)
(9) куляўры́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.