Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 каза, -ы; мн. козы (з лічэбнік 2, 3, 4 казы), коз; жаночы род
  1. Невялікая парнакапытная жвачная жывёліна (свойская і дзікая) сямейства пустарогіх; самка казла. Дзікая каза. Каза з казлянятамі. ▪ У Самабыля ёсць розная жыўнасць: куры, трое парасят, дзве казы і трусы. ← Якуб Колас.
  2. размоўнае слова Двухметровая драўляная мерка ў форме разнятага цыркуля для абмервання зямельных участкаў; сажань. Варанецкі ішоў, лёгка ўскідваючы доўгія ножкі «казы» — вялікага драўлянага цыркуля. ← Ігнат Дуброўскі. Максім узяў ад Дзяніса «казу» і пачаў перамяраць. ← Аляксандр Капусцін.
  3. устарэлае Заплечныя насілкі для пераносу цэглы на будаўніцтве. Паложаць чалавеку дзесяць цаглін на «казу», прыгнецца ён, каб трывалей ляжала прылада на плячах з грузамі. ← Алесь Пальчэўскі. Па хісткіх рыпучых лесвіцах, на вышыню дзесятага паверха насілі муляры цэглу на «казе». ← газета «Літаратура і мастацтва».
  4. Даўнейшы беларускі калядны абрад.
  •••
  Ангорская каза — каштоўная шэрсная парода коз з паўтонкай моцнай белай шэрсцю.
  Абадраць як сідараву казу гл. абадраць.
  Адстаўной казы барабаншчык гл. барабаншчык.
  Дзе і Макар коз не пасе гл. дзе.
  Козамі сена травіць гл. травіць.
  Лупіць як сідараву казу гл. лупіць.