аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова калакацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
калака́цыя мн. калака́цыі |
| Родны каго? чаго? |
калака́цыі мн. калака́цый |
| Давальны каму? чаму? |
калака́цыі мн. калака́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
калака́цыю мн. калака́цыі |
| Творны кім? чым? |
калака́цыяй, калака́цыяю мн. калака́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
калака́цыі мн. калака́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Вялікая галава, ды пустая.
— У нас на рабоце ёсць Валянцей. Ён такі дурны, нічога рабіць не ўмее. Мы за яго ўсё робім.
— Па-мойму, Валянцей не такі ўжо і дурны.
kalakacyja — беларуская лацінка
Слова калакацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік калакацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове калаксілін + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кала́йдар (8)
(7) лака́цыя ‹
› калайдэр (8)
(11) рыбалака́цыя ‹
› калакалу́ша (10)
(10) геалака́цыя ‹
› калаксілі́н (10)
(11) гукалака́цыя ‹
› кала́м (5)
(17) радыёцеплалака́цыя ‹
› калама́жачны (11)
(12) гідралака́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.