аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова калікант
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
каліка́нт мн. каліка́нты |
| Родны каго? чаго? |
каліка́нту мн. каліка́нтаў |
| Давальны каму? чаму? |
каліка́нту мн. каліка́нтам |
| Вінавальны каго? што? |
каліка́нт мн. каліка́нты |
| Творны кім? чым? |
каліка́нтам мн. каліка́нтамі |
| Месны у кім? у чым? |
каліка́нце мн. каліка́нтах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Як клічуць, так і адклікаюцца.
канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж
kalikant — беларуская лацінка
Слова калікант (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік калікант — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове калікрэін + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› калі́йшчык (9)
(5) ака́нт ‹
› калі́ка (6)
(5) ака́нт ‹
› калі́ка (6)
(9) трагака́нт ‹
› каліка́нтавы (11)
(8) апліка́нт ‹
› каліквацыйны (12)
(10) камуніка́нт ‹
› калікрэін (9)
(9) таксіка́нт ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Акцёры і іх дублёры.