аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова калупанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
калупа́нне мн. калупа́нні |
| Родны каго? чаго? |
калупа́ння мн. калупа́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
калупа́нню мн. калупа́нням |
| Вінавальны каго? што? |
калупа́нне мн. калупа́нні |
| Творны кім? чым? |
калупа́ннем мн. калупа́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
калупа́нні мн. калупа́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Калі хлеб у возе, то няма бяды ў дарозе.
— Ты абяцаў ажаніцца са мной гэтым летам...
— Давай будзем шчырымі: хіба гэта лета?!
kalupannie — беларуская лацінка
Слова калупанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік калупанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове калупаннік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› калу́п (5)
(7) гу́панне ‹
› калупа́йства (11)
(7) купа́нне ‹
› калупальшчык (12)
(7) лу́панне ‹
› калупа́ннік (10)
(9) салупа́нне ‹
› калупа́нніца (11)
(8) клупа́нне ‹
› калупа́ны (8)
(8) хру́панне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Зюзя — бог маразоў (гл. Карачун).
Кароль ночы — персанаж з «Гульні тронаў».