Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

камандзір, -а, мужчынскі род
Начальнік вайсковай часці, падраздзялення, ваеннага судна. Камандзір палка. Камандзір атрада. Камандзір узвода. ▪ Сцяпан быў ужо камандзірам у марскім флоце, а Марыля закончыла будаўнічы тэхнікум. ← Аляксей Кулакоўскі. // размоўнае слова Аб кіраўніку якога-н. прадпрыемства, арганізацыі і інш. Камандзір прадпрыемства. Камандзір вытворчасці. // размоўнае слова жартаўлівае Пра чалавека, які любіць распараджацца, камандаваць. — з'явіўся, кажуць, на нашу галаву камандзір, герой! ← Макар Паслядовіч. — Падумаеш..! Абраўся яшчэ камандзір! ← Якуб Колас.

❌

камандзір

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова камандзір
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	камандзі́р мн. камандзі́ры
Родны каго? чаго?	камандзі́ра мн. камандзі́раў
Давальны каму? чаму?	камандзі́ру мн. камандзі́рам
Вінавальны каго? што?	камандзі́ра мн. камандзі́раў
Творны кім? чым?	камандзі́рам мн. камандзі́рамі
Месны у кім? у чым?	камандзі́ру мн. камандзі́рах
Клічная форма	— мн. —

Слова камандзір (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік камандзір — у родным, давальным, творным і месным склоне

камандзір

Навігатар

Мемчыкі