азначнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова азначнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	азна́чнік мн. азна́чнікі
Родны каго? чаго?	азна́чніка мн. азна́чнікаў
Давальны каму? чаму?	азна́чніку мн. азна́чнікам
Вінавальны каго? што?	азна́чнік мн. азна́чнікі
Творны кім? чым?	азна́чнікам мн. азна́чнікамі
Месны у кім? у чым?	азна́чніку мн. азна́чніках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як бліны пячы — вельмі хутка і ў вялікай колькасці (рабіць, выпускаць што-н.)

Але лёс склаўся так, што хрусць — і ўсё ціп-топ.

перакруткі

aznačnik — беларуская лацінка

Слова азначнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік азначнік — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове азначэнне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› азнача́цца (9)

(11) абара́начнік ‹

› азнача́ць (8)

(10) пара́начнік ‹

› азначванне (10)

(8) са́начнік ‹

азна́чнік (8)

› азна́чыцца (9)

(13) блізказна́чнік ‹

› азна́чыць (8)

(16) маланкаадзначнік ‹

› азначэ́нне (9)

(19) навальніцаадзна́чнік ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Аналема — крывая, якую Сонца «малюе» на небе на працягу года, калі фіксаваць ягонае месцазнаходжанне штодня ў адзін і той жа час.

Вось гэта сапраўды Супер 8.