Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

камендант, -а, Месны склон -нце, мужчынскі род
  1. Начальнік войск крэпасці або ўмацаванага раёна. Камендант крэпасці.
  2. Вайсковы начальнік, які наглядае за дысцыплінай, парадкам і правільным нясеннем службы ў гарнізоне. Камендант горада. Камендант гарнізона.
  3. На шляхах зносін — асоба, якая наглядае за парадкам перамяшчэння войск, ваеннаслужачых і вайсковых грузаў. Ваенны камендант.
  4. Асоба, адказная за ахову і гаспадарку якога-н. грамадскага будынка. Камендант інтэрната. Камендант вучэбнага корпуса.
   [Фр. commandant.]

❌

камендант

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова камендант
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	каменда́нт мн. каменда́нты
Родны каго? чаго?	каменда́нта мн. каменда́нтаў
Давальны каму? чаму?	каменда́нту мн. каменда́нтам
Вінавальны каго? што?	каменда́нта мн. каменда́нтаў
Творны кім? чым?	каменда́нтам мн. каменда́нтамі
Месны у кім? у чым?	каменда́нце мн. каменда́нтах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Конь старэе — у цане таннее, вол старэе — цану набірае. (прыказка)
Ты конь ці вол?

нагадваем: вол — кастрыраваны самец буйной рагатай жывёлы

— А ты калі-небудзь баяўся мяне страціць?
— Адзін раз. Калі мы беглі да маршруткі, а грошы на праезд былі ў цябе.

Слова камендант (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік камендант — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Брэст - нейрасетка - геральдыка Беларусі

Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Брэст