аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова каменне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
каме́нне мн. каме́нні |
| Родны каго? чаго? |
каме́ння мн. каме́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
каме́нню мн. каме́нням |
| Вінавальны каго? што? |
каме́нне мн. каме́нні |
| Творны кім? чым? |
каме́ннем мн. каме́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
каме́нні мн. каме́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
язык гладка ходзіць (у каго, чый) — хто-н. умее свабодна, лёгка і прыгожа гаварыць
Каменны век скончыўся не таму, што скончылася каменне.
Нафтавы век скончыцца не таму, што скончыцца нафта.
kamiennie — беларуская лацінка
Слова каменне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік каменне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове каменніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› каменнало́гскі (13)
(7) цяле́нне ‹
› каменнасаляны́ (13)
(8) ацяле́нне ‹
› каме́ннасць (10)
(5) ме́нне ‹
› ка́менніца (9)
(10) ашаламе́нне ‹
› каме́нны (7)
(9) абраме́нне ‹
› каме́нны (7)
(8) праме́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.