аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова каменялом
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
каменяло́м мн. каменяло́мы |
| Родны каго? чаго? |
каменяло́ма мн. каменяло́маў |
| Давальны каму? чаму? |
каменяло́му мн. каменяло́мам |
| Вінавальны каго? што? |
каменяло́ма мн. каменяло́маў |
| Творны кім? чым? |
каменяло́мам мн. каменяло́мамі |
| Месны у кім? у чым? |
каменяло́ме мн. каменяло́мах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І ў старой печы агонь добра гарыць.
Стары вол ніколі баразну не скрывіць (не сапсуе).
Дзе старыя кусты, той двор не пусты.
Хлеб даставаўся цяжка. Кінуць яго быў смяротны грэх. Абраніўшы, трэ было падняць кавалак, пацалаваць і сказаць: «Даруй, божухна». Хлеб абагаўлялі.
Уладзімір Караткевіч, «Зямля пад белымі крыламі»kamienialom — беларуская лацінка
Слова каменялом (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік каменялом — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове каменяломнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› каменябо́ец (10)
(5) тэло́м ‹
› каменява́р (9)
(5) цэло́м ‹
› каменялі́ты (10)
(8) хваляло́м ‹
› каменяло́мнік (12)
(3) но́м ‹
› каменяло́мнікавы (15)
(7) педано́м ‹
› каменяло́мнікавыя (16)
(6) акано́м ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.